به گزارش دکل پرس، در روزهای اخیر، قیمت نفت خام برنت پس از اعلام آتش‌بس در اواسط آوریل، روند نزولی شدیدی را تجربه کرد. این ریزش که از اوج قیمتی ۱۲۶.۴۱ دلار آغاز شد، عمدتاً ناشی از دو عامل بود: نخست، ترس از اشباع عرضه توسط اعضای اوپک که مشتاق افزایش تولید و درآمد هستند؛ و دوم، واکنش روانی معامله‌گران به احتمال بازگشت جریان نفت به حالت عادی.

با این حال، تحلیل‌گران معتقدند این کاهش قیمت، لزوماً بازتاب‌دهنده واقعیت فیزیکی بازار نیست، بلکه بیشتر بر پایه «امید به آینده» استوار است.

بحران ذخایر؛ وقتی مخازن به سطح استرس می‌رسند

داده‌های شرکت تحلیلی «کپلر» و آژانس بین‌المللی انرژی (IEA) زنگ خطر را برای فعالان بازار به صدا درآورده‌اند. جهان طی ماه‌های اخیر ۱.۱۵ میلیارد بشکه از عرضه نفت خود را از دست داده است. این کمبود، ذخایر استراتژیک جهان را به پایین‌ترین سطح از سال ۱۹۹۰ و ذخایر اضطراری ایالات متحده را به کمترین میزان در ۴۳ سال گذشته رسانده است.

نکته نگران‌کننده، وضعیت ذخایر در قطب‌های کلیدی مانند «کوشینگ» اوکلاهما است. رسیدن این مرکز به «سطح استرس عملیاتی» به این معناست که حفظ فشار در خطوط لوله برای انتقال سوخت به دشوارترین حالت خود رسیده است. در واقع، جهان اکنون در وضعیتی قرار دارد که حتی با بازگشت جریان نفت، مخازن برای پر شدن مجدد، نیازمند یک دوره طولانی هستند.

چالش لجستیک؛ بازگشایی تنگه به معنای بازگشت فوری نفت نیست

یکی از مهم‌ترین نکات که نباید از چشم تحلیل‌گران دور ماند، تفاوت میان «بازگشایی مسیر» و «بازگشت جریان» است. بازگشایی تنگه هرمز تنها نقطه شروع یک فرآیند پیچیده است که شامل مراحل زیر خواهد بود:

عملیات مین‌زدایی و ایمن‌سازی مسیر؛

بازگشت ناوگان نفتکش‌ها به منطقه؛

از سرگیری تولید در تاسیسات ساحلی؛

و در نهایت، سفر طولانی‌مدت نفتکش‌ها به مقاصد جهانی.

به گفته «هلیما کرافت»، استراتژیست جهانی در آر‌بی‌سی، بازار در حال حاضر حدود ۷ قدم با واقعیت لجستیکی فاصله دارد. جبران ۱.۱۵ میلیارد بشکه عرضه از دست رفته، حتی با فرض تولید مازاد ۵ میلیون بشکه‌ای در روز، حداقل یک سال زمان می‌طلبد.

چشم‌انداز قیمت؛ تقابل دو نیرو در بازار جهانی

در آینده نزدیک، بازار نفت در میان دو نیروی متضاد قرار خواهد گرفت:

فشار نزولی: تمایل اعضای اوپک برای افزایش تولید و کسب درآمد و ورود سیل نفت به بازار.

فشار صعودی: کمبود شدید ذخایر فیزیکی، چالش‌های لجستیکی و نیاز به جبران حجم عظیم نفت خارج شده از چرخه.

هرچند در کوتاه‌مدت، تفاهم‌نامه سیاسی می‌تواند قیمت‌ها را به دلیل کاهش ریسک جنگ، پایین نگه دارد، اما به محض فروکش کردن سرخوشی ناشی از توافق، نیروهای بنیادی (Fundamentals) احتمالاً کنترل بازار را به دست خواهند گرفت. با توجه به وضعیت بحرانی ذخایر، احتمال تجربه موج جدیدی از صعود قیمت‌ها در ماه‌های تابستان، با توجه به افزایش تقاضای فیزیکی، بسیار جدی به نظر می‌رسد.